Après un rêve                áÌÀòÄ÷ÀáåÉú äÇçÂìåÉí
Dans un sommeil que charmait ton image áÌÄùÑÀðÈúÄé, áÌÈäÌ ÷ÆñÆí ãÌÀîåÌúÅêÀ ìÄé äåÉôÄéòÇ,
Je rêvais le bonheur, ardent mirage, çÈìÇîÀúÌÄé òÇì àÉùÑÆø, òÇì ìÇäÇè îÇôÀúÌÄéòÇ.
Tes yeux étaient plus doux, ta voix pure et sonore, òÅéðÇéÄêÀ øÇëÌåÉú, ÷åÉìÅêÀ æÇêÀ åÀèÈäåÉø.
Tu rayonnais comme un ciel éclairé par l'aurore ; æÈøÇçÀúÌÈ ëÌÀîåÉ ùÑÈîÇéÄí áÌÀùÑÇçÇø ùÑÆì àåÉø.
Tu m'appelais et je quittais la terre ÷ÈøÈàú åÀàÆú òåÉìÈîÄé àÈæ æÈðÇçÀúÌÄé,
Pour m'enfuir avec toi vers la lumière, áÌÇáÌÀøÄéçÈä àÁìÅé àåÉø àÄúÌÀêÈ òÇôÀúÌÄé, äÈìÇëÀúÌÄé.
Les cieux pour nous entr'ouvraient leurs nues, äÇùÌÑÈîÇéÄí àÅìÅéðåÌ ðÆçÀùÒÀôåÌ òËøÀèÀìåÌ,
Splendeurs inconnues, lueurs divines entrevues. æÉäÇø òÈìåÌí, àåÉø àÁìÉäÌÇ âÌÄìÌåÌ.
Hélas ! Hélas ! triste réveil des songes àÂáåÉé! àÂáåÉé! éÀ÷ÄéöÇú ðÀëÈàÄéí îÅçÂìåÉí.
Je t'appelle, ô nuit, rends-moi tes mensonges, ìÇìÌÇéÀìÈä àÆ÷ÀøÈà. äÈùÑÅá ìÄé ùÑÀ÷ÈøÆéêÈ.
Reviens, reviens radieuse, çÄæÀøÄé, àÅìÇé äÇæÌåÉ䯸Æú;
Reviens ô nuit mystérieuse ! çÂæÉø àÁìÇé, äåÉ ìÇéÀìÈä ëÌÇùÌÑåÌó.
úøâåí: àãí øåï